نویسنده: فیتوفیلم

خلاصه داستان: فیلم «دختری با سوزن» (به انگلیسی: The Girl with the Needle) یک درام تاریخی-ترسناک روان‌شناختی گاتیک محصول مشترک دانمارک، لهستان و سوئد به کارگردانی مگنوس فون هورن و نویسندگی فون هورن و لینه لانگ‌بک است. داستان در کپنهاگ پس از جنگ جهانی اول (۱۹۱۹) رخ می‌دهد و حول کارولین (ویک کارمن سونه)، کارگر جوان کارخانه‌ای که بیکار و باردار شده، می‌چرخد. او پس از طرد شدن توسط صاحب کارخانه و از دست دادن همسرش در جنگ، با داگمار (ترینه دیرهولم)، زنی کاریزماتیک که ظاهراً یک مغازه شیرینی‌فروشی دارد اما در خفا یک آژانس فرزندخواندگی غیرقانونی را اداره می‌کند، آشنا می‌شود. کارولین به‌عنوان دایه مشغول به کار می‌شود و رابطه‌ای نزدیک با داگمار شکل می‌دهد، اما به‌تدریج حقیقت وحشتناکی درباره فعالیت‌های داگمار، که به‌طور آزاد از داستان واقعی قاتل زنجیره‌ای دانمارکی داگمار اُوِربای الهام گرفته شده، کشف می‌کند. فیلم به موضوعات فقر، انتخاب‌های اخلاقی، مادری، تنهایی، و تأثیرات جنگ می‌پردازد و با فیلم‌برداری سیاه‌وسفید خیره‌کننده، حال‌وهوای فیلم‌های اکسپرسیونیستی آلمانی و نوآر را تداعی می‌کند. با این حال، به دلیل ریتم کند، سخنرانی پایانی بیش‌ازحد صریح درباره سقط جنین، و برخی صحنه‌های غیرضروری که به داستان اصلی کمک نمی‌کنند، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های سونه و دیرهولم، طراحی صحنه، و موسیقی فردریک هافمایر تحسین شدند، اما داستان به دلیل ساده‌سازی برخی جنبه‌های تاریخی و کمبود عمق در شخصیت‌های فرعی مانند پیتر (بسیر زکری) و یورگن (یواخیم فی‌یِلستروپ) مورد انتقاد قرار گرفت.

خلاصه داستان: فیلم «تماس شبانه» (به فرانسه: La nuit se traîne) یک تریلر اکشن بلژیکی-فرانسوی به کارگردانی میشل بلانشار در اولین تجربه کارگردانی بلند خود و نویسندگی مشترک او با ژیل مارشاند و لوران براندنبورگر است. داستان در یک شب پرتنش در بروکسل و در پس‌زمینه اعتراضات Black Lives Matter رخ می‌دهد و حول مادی (جاناتان فلتره)، دانشجویی که شب‌ها به‌عنوان قفل‌ساز اضطراری کار می‌کند، می‌چرخد. مادی برای کمک به کلر (ناتاشا کریف)، دختری مرموز که ادعا می‌کند کلیدهایش را گم کرده، به آپارتمانی می‌رود، اما متوجه می‌شود کلر دزد است و کیف پولی متعلق به یانیک (رومن دوریس)، رئیس بی‌رحم یک باند جنایی، را سرقت کرده است. پس از درگیری خشونت‌آمیز که منجر به مرگ یکی از افراد یانیک می‌شود، مادی در حالی که از پلیس و جنایتکاران فرار می‌کند، تنها یک شب فرصت دارد تا بی‌گناهی خود را اثبات کند. فیلم با الهام از آثاری مانند «روز آموزش»، «وثیقه»، و «دوئل»، ترکیبی از اکشن، تعقیب و گریز (مانند دوچرخه‌سواری در پله‌های مترو)، و معضلات اخلاقی را ارائه می‌دهد و به موضوعات نژادپرستی، بی‌عدالتی اجتماعی، و بقا می‌پردازد. با این حال، به دلیل کلیشه‌هایی مانند «شرور کت‌وشلواری»، داستان عاشقانه ضعیف بین مادی و کلر، و پس‌زمینه BLM که به‌نظر برخی منتقدان روی داستان سوار شده و ناتمام مانده (مانند اشاره کوتاه به اشیای نازی در آپارتمان)، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی فلتره، کریف، و دوریس، فیلم‌برداری سیلوستر وانورنبرگ، و ریتم سریع تحسین شدند، اما پایان‌بندی مرتب و برخی حفره‌های داستانی (مانند اشتباهات اولیه مادی) مورد انتقاد قرار گرفتند.

خلاصه داستان: نمایش «نای» یک درام بیوگرافیک-فانتزی ولزی به نویسندگی تیم پرایس و کارگردانی روفوس نوریس است که توسط تئاتر ملی (National Theatre) و مرکز هزاره ولز تولید شده و از طریق National Theatre Live پخش می‌شود. این نمایش زندگی و میراث آنورین «نای» بوان (مایکل شین)، سیاستمدار ولزی و وزیر بهداشت پیشین که سرویس سلامت ملی (NHS) بریتانیا را در سال ۱۹۴۸ بنیان گذاشت، به تصویر می‌کشد. داستان از بستر بیمارستانی آغاز می‌شود، جایی که نای در مواجهه با مرگ، در سفری سورئال و ذهنی به گذشته خود بازمی‌گردد: از کودکی به‌عنوان پسر یک معدنچی ولزی و دانش‌آموزی که لکنت زبان داشت و مورد آزار معلمش قرار می‌گرفت، تا کار در معادن، ورود به سیاست محلی، مجلس عوام، و درگیری‌هایش با وینستون چرچیل (تونی جایاواردنا). نمایش با استفاده از فلاش‌بک‌های رویاگونه، شبیه به «کارآگاه آوازخوان»، و طراحی صحنه خلاقانه با تخت‌ها و پرده‌های بیمارستانی، لحظاتی از زندگی نای، از جمله ملاقات با همسرش جنی لی (شارون اسمال)، جنگ جهانی دوم، و مبارزه برای تأسیس NHS را به تصویر می‌کشد. نمایش به موضوعات عدالت اجتماعی، مبارزه طبقاتی، و عزم برای ایجاد سیستمی عادلانه برای مراقبت‌های بهداشتی می‌پردازد. با این حال، به دلیل فشردگی بیش‌ازحد وقایع زندگی نای، به‌ویژه مراحل پایانی تأسیس NHS که در نیم ساعت آخر به‌سرعت پوشش داده شده، و برخی لحظات بیش‌ازحد احساسی مانند رقص و آواز سورئال، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی مایکل شین، طراحی صحنه ویکی مورتیمر، و موسیقی ویل استوارت تحسین شدند، اما نمایش به دلیل ساده‌سازی برخی درگیری‌های سیاسی و کمبود عمق در شخصیت‌های فرعی مانند کلمنت آتلی (استفانی جیکوب) نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «اما کوچولو» یک انیمیشن ماجراجویی-خانوادگی محصول مشترک آمریکا، چین، ایرلند و هند به کارگردانی لئو لوئیس لیائو و نویسندگی شان لمب، راجر چن و آلیس بلهارت است. داستان حول اما (با صدای ناتالی گریس)، دختر مینیاتوری که توسط والدین حیوانی بزرگ شده، می‌چرخد و در دنیایی پر از موجودات غول‌پیکر به دنبال کشف حقیقت درباره ریشه‌های انسانی خود است. اما که نمی‌داند چیست یا از کجا آمده، با دوستانی مانند نیوتن، لاک‌پشتی نابغه (بار توپاز)، و ادوارد ولف، دانشمندی (تراویس کلوئر) که سعی دارد ثابت کند اما چیزی فراتر از ظاهرش است، همراه می‌شود. او به جزیره‌ای مخفی از انسان‌های مینیاتوری می‌رسد، اما این جزیره به‌جای یک افسانه رویایی، رازهای نگران‌کننده‌ای درباره گذشته‌اش فاش می‌کند. فیلم به موضوعات هویت، تعلق، و شجاعت می‌پردازد و با انیمیشن رنگارنگ و طنز سبک، برای مخاطبان خانوادگی طراحی شده است. با این حال، به دلیل داستان ساده، شخصیت‌پردازی سطحی، و شباهت به انیمیشن‌هایی مانند «زوتوپیا» و «ابرقهرمانان کوچک»، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های صوتی گریس و کلوئر و جلوه‌های بصری تحسین شدند، اما فیلم به دلیل فقدان نوآوری، داستان قابل‌پیش‌بینی، و پیچش‌های داستانی ضعیف مانند طرح شرورانه‌ای که به‌طور کامل توضیح داده نشد، نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «درس آموخته» (به مجاری: Fekete pont، به معنای «نقطه سیاه») یک درام اجتماعی-کمدی محصول مجارستان به کارگردانی بالینت زیملر است که در اولین فیلم بلند داستانی خود، سیستم آموزشی منسوخ مجارستان را به چالش می‌کشد. داستان حول پالکو (پاول ماتیس)، دانش‌آموز ۱۰ ساله‌ای که از برلین به بوداپست بازگشته، و معلم جوانش، یوتسی (آنا مشزولی)، می‌چرخد. پالکو با سیستم آموزشی سخت‌گیرانه و گاه مضحک مجارستان غریبه است و با چالش‌هایی مانند قلدری، معلمان خودکامه، و مدیر اقتدارگرا (گابور فرنتزی) مواجه می‌شود. یوتسی، تنها کسی که پالکو را درک می‌کند، علیه روش‌های قدیمی مدرسه و فضای شایعه‌پراکنی معلمان (مانند ایلدیکو لوکوش) مبارزه می‌کند، اما به دلیل مسائل سیاسی اخراج می‌شود. فیلم با استفاده از رویکرد مستندگونه، تصاویر ۱۶ میلی‌متری، و قاب‌بندی‌های کلوزآپ و عریض، زندگی روزمره مدرسه را با جزئیات واقعی به تصویر می‌کشد و به موضوعات ظلم اجتماعی، بازی‌های قدرت در میکروجامعه‌ها (دانش‌آموزان، معلمان، والدین)، و نیاز به اصلاحات آموزشی می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، پایان‌بندی مبهم، و تمرکز بیش‌ازحد بر جنبه‌های منفی سیستم آموزشی بدون ارائه راه‌حل، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های پاول ماتیس و آنا مشزولی، به‌ویژه برای بازیگران غیرحرفه‌ای و کودکان، و فیلم‌برداری مارسل رو تحسین شدند، اما غیبت ناگهانی مادر پالکو پس از صحنه ابتدایی و تجمع غیرواقعی رویدادهای منفی (مانند ضربه معلم به پالکو در کلاس ورزش) مورد انتقاد قرار گرفت. فیلم با طنز تلخ و لحظات احساسی، مانند اجرای تئاتر مدرسه، تصویری واقعی اما غم‌انگیز از جامعه معاصر مجارستان ارائه می‌دهد.

خلاصه داستان: فیلم «آخرین مکان شناخته‌شده» یک تریلر جنایی-درام آمریکایی به کارگردانی دنی دونلی و نویسندگی آیمی ترزا است که داستان ربوده شدن مرموز سه زن از اقشار مختلف را روایت می‌کند. کلی هالووی (آیمی ترزا)، معلم خصوصی زبان انگلیسی، اولین زنی است که هنگام دویدن ربوده شده و در زیرزمین یک خانه زندانی می‌شود. چند ماه بعد، روان‌شناس دانی ادواردز (سوفیا لوسیا پارولا) و سپس مارلی کالوم (جنیفر ام. کی)، متصدی بار، توسط همان مرد ربوده می‌شوند. این زنان که در شرایط تحقیرآمیز و با زنجیر به کف زیرزمین بسته شده‌اند، با خشونت و آزار روزانه مواجه می‌شوند. در همین حال، کارآگاهان فیلادلفیا، ترزا دلاساندرو (جیمی کرزسی) و مارکوس بریجمن (دکس ریچاردسون)، برای یافتن ارتباط بین این ناپدید شدن‌ها تلاش می‌کنند. سرنخ‌هایی مانند بلیط پارکینگ و گزارش دوست‌پسر مارلی، کیت بردبری (پاتریک هیکمن)، آن‌ها را به سمت حقیقت هدایت می‌کند. زنان که در ابتدا غریبه‌اند، پیوندی غیرمنتظره تشکیل می‌دهند که کلید بقای آن‌ها می‌شود. فیلم به موضوعات بقا، انعطاف‌پذیری، و پیوندهای انسانی در شرایط بحرانی می‌پردازد. با این حال، به دلیل تمرکز بیش‌ازحد روی صحنه‌های خشونت جنسی، موسیقی متن نامناسب که به فیلم‌های کمدی سبک شباهت دارد، ریتم کند، و شخصیت‌پردازی ضعیف، به‌ویژه برای شرور (متیو/جان مارتین با بازی دنی دونلی) و انگیزه‌های او، نقدهای منفی دریافت کرد. بازی آیمی ترزا و سوفیا لوسیا پارولا تحسین شد، اما فیلم به دلیل داستان غیرمنسجم، فقدان منطق (مانند عدم تلاش اولیه زنان برای فرار یا استفاده نکردن از تلفن همراه رها شده)، و پایان غیرمنتظره اما نه کاملاً رضایت‌بخش مورد انتقاد قرار گرفت. برخی سرنخ‌های عجیب مانند سربازان اسباب‌بازی سبز و قلاب‌های قدیمی در زیرزمین بی‌پاسخ ماندند.

خلاصه داستان: فیلم «انتقام جاده یخی» یک اکشن-تریلر آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی جاناتان هنسلی است که دنباله مستقیم فیلم «جاده یخی» (2021) محسوب می‌شود. داستان حول مایک مک‌کان (لیام نیسون)، راننده کامیون، می‌چرخد که به نپال سفر می‌کند تا خاکستر برادر مرحومش، گرتی، را روی قله اورست پراکنده کند. مایک در اتوبوس توریستی که در مسیر خطرناک «جاده آسمان» در ارتفاع ۱۲,۰۰۰ فوتی حرکت می‌کند، همراه با راهنمای کوهستانش، دانی (فان بینگ‌بینگ)، با گروهی از مزدوران بی‌رحم به رهبری رودرا یاش (ماهِش جادو) مواجه می‌شود که قصد ربودن یک جوان نپالی (ساکشام شارما) را دارند. این گروه بخشی از توطئه‌ای برای تخریب یک سد و نابودی روستاهای محلی هستند. مایک و دانی با کمک پروفسور آمریکایی (برنارد کاری) و دیگر مسافران، از جمله استار مایرز (گریس اُسالیوان)، باید برای نجات خود، مسافران بی‌گناه، و روستاهای محلی مبارزه کنند. فیلم به موضوعات غم، انتقام، و ناجی سفید می‌پردازد، اما به دلیل فقدان جاده‌های یخی (برخلاف عنوان)، داستان قابل‌پیش‌بینی، دیالوگ‌های ضعیف، و منطق ضعیف (مانند آتش‌سوزی بدون اکسیژن یا گم شدن اسلحه مایک)، نقدهای منفی دریافت کرد. بازی نیسون و فان بینگ‌بینگ و مناظر زیبای نپال (هرچند در وال‌هالا، استرالیا فیلم‌برداری شده) تحسین شدند، اما جلوه‌های ویژه ضعیف، ویرایش سریع و گیج‌کننده، و شباهت به فیلم‌های دیگر نیسون مانند «ربوده‌شده» و «پیچ بلک» مورد انتقاد قرار گرفتند. برخی سکانس‌های اکشن، مانند مبارزه در اتوبوس و تصادف یک مزدور زیر چرخ‌ها، سرگرم‌کننده اما غیرواقعی توصیف شدند.

خلاصه داستان: فیلم «پسرهای خوش‌تیپ» (به کره‌ای: 핸섬가이즈، Haenseomgaijeu) یک کمدی-ترسناک کره جنوبی به کارگردانی و نویسندگی نام دونگ-هیوپ است که بازسازی فیلم کانادایی «تاکر و دیل در برابر شیطان» (2010) محسوب می‌شود. داستان حول جائه-پیل (لی سونگ-مین)، که خود را «خوش‌تیپ خشن» می‌داند، و سانگ-گو (لی هی-جون)، که «خوش‌تیپ جذاب» است، می‌چرخد. این دو دوست صمیمی به خانه رویایی اروپایی‌مانند خود در حومه گانگوون نقل‌مکان می‌کنند، اما از همان روز اول تحت نظارت پلیس محلی، رئیس چوی (پارک جی-هوان) و نام دونگ-یون (لی کیو-هیونگ)، قرار می‌گیرند که آن‌ها را به دلیل ظاهر خشن‌شان مشکوک می‌دانند. شادی آن‌ها کوتاه‌مدت است، زیرا گروهی از نوجوانان ثروتمند، از جمله مینا (گنگ سونگ-یون)، برای مهمانی به عمارتی نزدیک می‌آیند و به‌طور تصادفی با کشتن یک بز، روح شیطانی بافومت را که ۶۶ سال پیش توسط یک مبلغ خارجی در زیرزمین خانه مهر و موم شده بود، بیدار می‌کنند. سوءتفاهم‌ها، مانند تلاش جائه-پیل و سانگ-گو برای نجات مینا از غرق شدن، منجر به سلسله‌ای از حوادث خنده‌دار و مرگ‌های تصادفی می‌شود که شبیه فیلم‌های ترسناک کلاسیک مانند «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» و «مرده شیطانی» است. فیلم به موضوعات سوءتفاهم، دوستی، و کلیشه‌های ترسناک می‌پردازد و با طنز بیش‌ازحد، بازی‌های اغراق‌آمیز، و ارجاعات به فیلم‌های ترسناک، فضایی سرگرم‌کننده خلق می‌کند. با این حال، به دلیل داستان ساده، کاهش گور در مقایسه با نسخه اصلی، و برخی شوخی‌های تکراری، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی لی سونگ-مین و لی هی-جون برای شیمی طنزآمیز و طراحی صحنه تحسین شد، اما فیلم به دلیل کمبود اصالت و لحن ناهماهنگ در برخی صحنه‌ها نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «تا آخر برو» (به چینی: 重生، Chong Sheng) یک اکشن-جنایی محصول مشترک چین و هنگ‌کنگ به کارگردانی و نویسندگی مارک ما (ما یوکه) است که داستان انتقام‌جویانه ژانگ یائو (نیک چونگ)، ماهیگیری که خانواده‌اش به دلیل اعتیاد به مواد مخدر ویران شده، را روایت می‌کند. همسر ژانگ (ژانگ لی) پس از فروش رستوران خانوادگی و مرگ دخترشان در تصادف، خودکشی می‌کند. دو سال بعد، ژانگ یائو به‌طور مخفیانه با کاپیتان آن دو (اتان خوان)، رهبر تیم مبارزه با مواد مخدر، همکاری می‌کند تا موکون (ویتایا پانسریگارم)، رئیس کارتل مواد مخدر، و آن‌پی (جک کائو)، رئیس فاسد پلیس مبارزه با مواد مخدر، را نابود کند. ژانگ با جعل هویت شاوانگ، پسر گمشده موکون، وارد سازمان جنایی می‌شود و با نانسی (ساندرین پینا)، همسر کارگردان، و بالی (مارک ما)، گانگستری بی‌رحم، درگیر می‌شود. فیلم با صحنه‌های اکشن پرتنش، مانند تیراندازی شش‌دقیقه‌ای و تعقیب و گریز، و پیچش‌های داستانی متعدد، از جمله فلاش‌بک ۱۴ دقیقه‌ای، همراه است. به موضوعات انتقام، فساد، و مبارزه با مواد مخدر می‌پردازد، اما به دلیل داستان غیرمنطقی، پیچش‌های بیش‌ازحد، و پیام‌های ضد مواد مخدر شعاری، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی نیک چونگ، به‌ویژه با کلاه‌گیس بلوند و نقش روان‌پریشانه، و کارگردانی اکشن وو گانگ تحسین شد، اما فیلم به دلیل شباهت به «امور جهنمی» و «گرگ مخفی»، و مشکلات منطقی مانند لوگوی شرکت روی بسته‌های مواد مخدر، مورد انتقاد قرار گرفت.

خلاصه داستان: فیلم «گربه شبح آنزو» (به ژاپنی: Bakeneko Anzu-chan) یک انیمیشن خانوادگی-فانتزی ژاپنی-فرانسوی به کارگردانی یوکو کونو و نوبوهیرو یاماشیتا است که بر اساس مانگای تاکاشی ایماشیرو ساخته شده و توسط Shin-Ei Animation و Miyu Productions تولید شده است. داستان حول کارین (نوا گوتو)، دختر ۱۱ ساله‌ای می‌چرخد که پس از رها شدن توسط پدرش تتسویا (مونتاکا آئوکی)، که از طلبکاران فرار می‌کند، به معبد سوسه‌ای-جی در حومه ژاپن نزد پدربزرگ راهبش فرستاده می‌شود. پدربزرگ، آنزو (میرای موریاما)، گربه‌ای غول‌پیکر، دوپا، سخنگو و تنبل را مأمور مراقبت از کارین می‌کند. آنزو که به‌عنوان کایروپراکتیست کار می‌کند، موتور می‌راند و معتاد پاچینکو است، با شخصیت سرسخت کارین درگیر می‌شود. کارین که با غم مرگ مادرش دست‌وپنجه نرم می‌کند، ابتدا با خرابکاری در کارهای آنزو او را به چالش می‌کشد و با ارواح جنگلی عجیب مانند قورباغه هیولا دوست می‌شود. آنزو برای جلب اعتماد کارین، به‌طور اتفاقی با انما، پادشاه دنیای زیرین، معامله‌ای می‌کند که منجر به ماجراجویی پرهیجان در مرز دنیای زندگان و مردگان می‌شود. فیلم به موضوعات غم، دوستی، و پذیرش می‌پردازد و با طنز عجیب، انیمیشن روتوسکوپی، و نقاشی‌های آبرنگی که یادآور آثار رنوار و مونه است، فضایی سورئال خلق می‌کند. با این حال، به دلیل ریتم کند نیمه اول، داستان پراکنده، و فقدان توضیح درباره عناصر ماورایی مانند ماهیت آنزو یا طلسم معبد، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های صوتی و طراحی بصری تحسین شدند، اما شخصیت‌پردازی کارین و آنزو به دلیل بی‌تفاوتی غیرمنطقی کارین به موجودات عجیب و رفتار یکنواخت آنزو نقد شد.