ژانر: درام

خلاصه داستان: فیلم «الویس» یک درام-موزیکال بیوگرافیک به کارگردانی باز لورمن است که زندگی الویس پریسلی (آستین باتلر)، پادشاه راک‌اندرول، را از کودکی تا اوج شهرت در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ روایت می‌کند، با تمرکز بر رابطه پیچیده‌اش با مدیر برنامه‌اش، کلنل تام پارکر (تام هنکس). داستان از دیدگاه پارکر، که در سال ۱۹۹۷ در بستر مرگ به گذشته نگاه می‌کند، روایت می‌شود. الویس در توپلو، می‌سی‌سی‌پی، در فقر بزرگ می‌شود و تحت تأثیر موسیقی آفریقایی-آمریکایی بی‌ل استریت ممفیس قرار می‌گیرد. پارکر، یک دلال کارناوالی، او را کشف کرده و با قراردادهای سخت‌گیرانه، او را به ستاره‌ای جهانی تبدیل می‌کند، اما با گرفتن ۵۰٪ از درآمدهایش و اجبار به امضای قراردادهای خالی، الویس را تحت کنترل درمی‌آورد. داستان با صحنه‌هایی مانند اجراهای پرشور الویس با آهنگ‌هایی مثل «American Trilogy»، درگیری با سناتور جیم ایست‌لند به دلیل حرکات رقص تحریک‌آمیز، خدمت سربازی در آلمان، ملاقات با پریسیلا (اولیویا دی‌جونگ)، و مرگ مادرش گلدیس به دلیل اعتیاد به الکل، به موضوعات شهرت، استثمار و از دست دادن معصومیت می‌پردازد. الویس پس از بازگشت از سربازی به هالیوود و لاس‌وگاس کشیده می‌شود، اما اعتیاد و فشارهای پارکر او را به فروپاشی می‌رساند. با این حال، به دلیل سبک بصری شلوغ لورمن، روایت آشوبناک، و تمرکز بیش‌ازحد بر پارکر، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۷.۳/۱۰ در IMDb و ۷۷٪ در Rotten Tomatoes). بازی باتلر (نامزد اسکار بهترین بازیگر)، موسیقی متن با آهنگ‌هایی از دوجا کت و کیسی ماسگریوز، و فیلم‌برداری مندی واکر تحسین شدند، اما بازی هنکس (با لهجه غیرطبیعی) و عدم عمق در شخصیت پریسیلا نقد شدند. فیلم با بودجه ۸۵ میلیون دلار، ۲۸۸ میلیون دلار فروش جهانی داشت و در جشنواره کن ۲۰۲۲ تشویق ۱۲ دقیقه‌ای دریافت کرد

خلاصه داستان: فیلم «دوگانه» یک کمدی سیاه علمی-تخیلی به کارگردانی و نویسندگی رایلی استارنز است که در ۱۵ آوریل ۲۰۲۲ توسط RLJE Films اکران شد. داستان در آینده‌ای نزدیک رخ می‌دهد، جایی که سارا (کارن گیلان)، زنی الکلی و افسرده با رابطه‌ای سرد با دوست‌پسرش پیتر (بیولا کوال) و مادرش (مایجا پائونیو)، پس از بیدار شدن با تخت پر از خون، متوجه بیماری لاعلاجش می‌شود. او برای کاهش غم عزیزانش، خود را کلون می‌کند. کلون او، «سارای دوگانه»، که قرار است جایگزینش شود، به‌سرعت با پیتر و مادرش ارتباط بهتری برقرار می‌کند و شخصیتی مستقل پیدا می‌کند. پس از ده ماه، سارا به‌طور معجزه‌آسا بهبود می‌یابد، اما درخواست غیرفعال‌سازی کلونش رد می‌شود، زیرا کلون حق حیات پیدا کرده است. این موضوع به دوئلی قانونی و مرگبار منجر می‌شود که سارا باید طی یک سال برای آن آماده شود. او با مربی رزمی، ترنت (آرون پال)، تمرین می‌کند. داستان با صحنه‌هایی مانند تمرینات مبارزه‌ای طنزآمیز، رقص هیپ‌هاپ با ترنت، و پایان‌بندی غیرمنتظره که سارای دوگانه با ادعای اصلی بودن پیروز می‌شود، به موضوعات هویت، مرگ و فردیت می‌پردازد. با این حال، به دلیل لحن یکنواخت، بازی‌های بی‌روح (به‌جز گیلان)، و فقدان عمق روان‌شناختی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۵.۸/۱۰ در IMDb و ۷۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی دوگانه گیلان، فضای دیستوپیایی و طنز تلخ تحسین شدند، اما داستان سطحی و پایان‌بندی سردرگم‌کننده نقد شدند.[](https://en.wikipedia.org/wiki/Dual_%282022_film%29)[](https://www.rottentomatoes.com/m/dual_2022)

خلاصه داستان: فیلم «نرو» یک درام عاشقانه ترکی به کارگردانی اوزان آچیکتان و نویسندگی سامی برات مارچالی است که در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. داستان درباره سمیح (بوراک دنیز)، مردی ۳۰ و چند ساله است که به‌طور ناگهانی توسط نامزدش دفنه (دیلان چیچک دنیز) ترک می‌شود. سمیح که در آپارتمان مشترکشان تنها مانده، در جست‌وجوی پاسخ‌هایی درباره دلایل جدایی، به گذشته رابطه‌شان و رفتارهای خودش بازمی‌گردد. داستان از طریق فلش‌بک‌های ظریف و غیرخطی، رابطه آن‌ها را کاوش می‌کند، از جمله اولین ملاقات پرتنششان در یک بار که با رفتار تکانشی سمیح (تلاش برای بوسیدن دفنه بدون مقدمه) همراه بود. سمیح با مرور خاطراتی از لحظات شاد، مانند رقص و سفرهای مشترک، و لحظات بحرانی، مانند امتناع او از همراهی دفنه در مراسم خاکسپاری مادربزرگش یا بی‌تفاوتی‌اش به پیشنهاد مهاجرت به آلمان، به تدریج متوجه اشتباهاتش، مانند خودخواهی و بی‌توجهی به نیازهای دفنه، می‌شود. داستان با صحنه‌هایی مانند گشت‌وگذار سمیح در خیابان‌های استانبول، گفت‌وگو با دوستان مشترک مانند بریل (براک توزوناتاچ) و رئیسش جیدا (جیدا دوونجی)، و تلاش ناکام او برای ارتباط با زنان دیگر، به موضوعات قلب شکسته، خوداندیشی و پیچیدگی‌های روابط مدرن می‌پردازد. در پایان، سمیح که از ردیابی پروفایل‌های اجتماعی دفنه دست می‌کشد، با نقل‌مکان از آپارتمان مشترک، قدمی برای رهایی از گذشته برمی‌دارد، اما پایان باز فیلم سؤالاتی درباره آینده او باقی می‌گذارد. با این حال، به دلیل شروع بحث‌برانگیز (صحنه‌ای با مضمون تعرض)، داستان قابل‌پیش‌بینی، و لحن گاهی بیش‌ازحد احساسی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۵.۲/۱۰ در IMDb و بدون امتیاز رسمی در Rotten Tomatoes). بازی بوراک و دیلان دنیز، جابجایی روان بین زمان حال و گذشته، و فیلم‌برداری شهری تحسین شدند، اما فیلمنامه تکراری و فقدان نوآوری در ژانر نقد شدند

خلاصه داستان: فیلم «دون ژوان» یک درام-کمدی-موزیکال فرانسوی-بلژیکی به کارگردانی سرژ بوزون است که در بخش «نخستین‌های کن» جشنواره کن ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. داستان درباره لوران (طاهر رحیم)، بازیگر تئاتری است که نقش دون ژوان، فاتح افسانه‌ای قلب زنان، را بازی می‌کند. او در روز عروسی‌اش توسط نامزدش، ژولی (ویرژینی افیرا)، در پای محراب رها می‌شود و پس از آن، در هر زنی که ملاقات می‌کند، تصویر ژولی را می‌بیند. لوران برای ترمیم قلب شکسته و غرورش، سعی می‌کند با پیشبردهای موزیکال و نمایشی، زنان را فریب دهد، اما هیچ‌کس به او پاسخ مثبت نمی‌دهد. در همین حال، در تئاتر، بازیگر اصلی زن استعفا می‌دهد و ژولی، نامزد سابق لوران، به‌عنوان جایگزین وارد می‌شود و تنش‌های عاطفی را تشدید می‌کند. داستان با صحنه‌هایی مانند آوازخوانی لوران در باران، اجراهای تئاتری با آهنگ‌های بنجامین اسدرافو، و دیالوگ‌های طنزآمیز درباره عشق و خودشیفتگی، به موضوعات عشق، شکست عاطفی، و نقد مردانگی سمی در عصر #MeToo می‌پردازد. با این حال، به دلیل لحن گاه بیش‌ازحد روشنفکرانه، ریتم ناهموار، و فقدان احساسات عمیق، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۴.۶/۱۰ در IMDb و ۴۴٪ در Rotten Tomatoes). بازی رحیم و افیرا، طراحی صحنه مجلل، و بازسازی خلاقانه افسانه دون ژوان تحسین شدند، اما داستان پیچیده و برخی اجراهای موزیکال ضعیف نقد شدند. فیلم با بودجه محدود ساخته شد و تنها ۱۳۴,۸۹۵ دلار فروش جهانی داشت.

خلاصه داستان: فیلم «سگ» یک کمدی-درام جاده‌ای آمریکایی به کارگردانی مشترک چانینگ تیتوم و رید کارولین، در اولین تجربه کارگردانی هر دو، و بر اساس داستانی از کارولین و برت رودریگز است. داستان درباره جکسون بریگز (چانینگ تیتوم)، یک رنجر سابق ارتش آمریکا با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و آسیب مغزی، است که برای بازگشت به خدمت نظامی تلاش می‌کند اما به دلیل شرایطش رد می‌شود. او برای دریافت تأیید از کاپیتان جونز (لوک فوربز)، مأموریت می‌یابد تا لولو، یک سگ نظامی بلژین مالینویز که به دلیل تروما پس از مرگ صاحبش، رایلی، غیرقابل‌کنترل شده، را از پایگاه لویس-مک‌کورد در واشنگتن به مراسم تشییع جنازه رایلی در نوگالس، آریزونا ببرد. لولو قرار است پس از مراسم به پایگاه وایت سندز برده شده و به دلیل رفتار پرخاشگرانه‌اش معدوم شود. بریگز و لولو در یک فورد برونکو ۱۹۸۴ سفری پرماجرا در امتداد ساحل اقیانوس آرام آغاز می‌کنند که شامل خرابکاری لولو در ماشین، حمله به یک پزشک به دلیل آموزش نظامی‌اش، و درگیری با یک همسایه به دلیل سوءتفاهم است. صحنه‌هایی مانند تلاش بریگز برای فریب دادن یک هتل لوکس با تظاهر به نابینایی، ملاقات با نوآ (ایتن سوپلی)، رنجر سابق که برادر لولو را نجات داده، و لحظات احساسی مانند خواندن «کتاب عشق من» لولو، به موضوعات تروما، شفای عاطفی و دوستی می‌پردازد. با این حال، به دلیل لحن ناهماهنگ، طنز گاه نامناسب (مانند صحنه‌ای با دو زن به نام‌های بلا و زویی)، و فقدان عمق در برخی شخصیت‌های فرعی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۵/۱۰ در IMDb و ۷۷٪ در Rotten Tomatoes). بازی تیتوم، فیلم‌برداری نیوتن توماس سیگل و موسیقی توماس نیومن تحسین شدند، اما داستان قابل‌پیش‌بینی و برخی صحنه‌های غیرمنطقی (مانند حمله نژادپرستانه لولو) نقد شدند. فیلم با بودجه ۱۵ میلیون دلار، ۸۵ میلیون دلار فروش جهانی داشت و در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ اکران شد

خلاصه داستان: فیلم «کلین» یک درام-اکشن-جنایی به کارگردانی پل سولت و با بازی آدرین برودی (که همچنین نویسنده و تهیه‌کننده است) در شهر یوتیکا، نیویورک رخ می‌دهد. کلین (آدرین برودی)، راننده کامیون زباله‌ای است که گذشته‌ای خشن به‌عنوان قاتل ملقب به «دروگر مرگ» دارد و پس از مرگ دخترش و اعتیاد به مواد مخدر، به دنبال رستگاری است. او شب‌ها زباله‌ها را جمع‌آوری می‌کند، قطعات قابل‌استفاده را بازسازی کرده و به مغازه دست‌دوم‌فروشی RZA می‌فروشد، و به‌طور مخفیانه محله را تمیز می‌کند. وقتی کلین به دیاندا (چندلر دوپونت)،少女نوجوانی که یادآور دختر ازدست‌رفته‌اش است، کمک می‌کند و او را به مدرسه می‌رساند، توجه مایکل (گلن فلشلر)، رئیس جنایتکار محلی که در قاچاق مواد مخدر فعالیت دارد، را جلب می‌کند. پس از آن‌که کلین دیاندا را از دست پسر مایکل، مایکی (ریچی مریت)، و دوستانش که قصد آزار او را داشتند نجات می‌دهد، مایکل دستور قتل دیاندا و مادربزرگش اتل (میشل ویلسون) را می‌دهد و کلین را هدف قرار می‌دهد. داستان با صحنه‌هایی مانند ضرب‌وشتم با آچار، فلش‌بک‌های استیلزه از گذشته کلین، و نبرد نهایی خونین با تبر و سلاح‌های دست‌ساز، به موضوعات رستگاری، خشونت و محافظت می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان کلیشه‌ای، روایت بیش‌ازحد (مانند «نمی‌توانم گذشته‌ام را بشویم»)، و ریتم کند در نیمه اول، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۵.۶/۱۰ در IMDb و ۵۴٪ در Rotten Tomatoes). بازی برودی، فضای تاریک نوآر و موسیقی متن (ساخته خود برودی) تحسین شدند، اما فیلمنامه تکراری و اکشن غیرالهام‌بخش نقد شدند.

خلاصه داستان: فیلم «انتخاب کن یا بمیر» یک تریلر ترسناک بریتانیایی به کارگردانی توبی میکینز در اولین تجربه کارگردانی بلندش و نویسندگی سایمون آلن است که در ۱۵ آوریل ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. داستان درباره کایلا (ایولا اوانز)، دانشجوی انصرافی است که برای پرداخت بدهی‌هایش و مراقبت از مادر معتادش (آنجلا گریفین)، یک بازی ویدیویی متنی دهه ۸۰ به نام CURS>R را که جایزه‌ای ۱۲۵,۰۰۰ دلاری دارد، پیدا می‌کند. او با کمک دوست برنامه‌نویسش، آیزاک (آسا باترفیلد)، بازی را شروع می‌کند، اما به زودی متوجه می‌شود این بازی نفرین‌شده است و انتخاب‌هایش واقعیت را تغییر می‌دهند و پیامدهای مرگباری دارند. داستان با صحنه‌هایی مانند انتخاب‌های وحشتناک در کافه (مثل خوردن شیشه توسط پیشخدمت)، توهمات مرتبط با مرگ برادر کایلا، و نبرد نهایی با منطق عجیب، به موضوعات ناامیدی، حرص و بقا می‌پردازد. رابرت انگلند (صداپیشه) و ادی مارسان (در نقش هال، کلکسیونری که ابتدا بازی را امتحان می‌کند) حضور دارند. با این حال، به دلیل داستان پراکنده، شخصیت‌پردازی ضعیف و پایان‌بندی ناامیدکننده، نقدهای متوسطی دریافت کرد (امتیاز ۴.۸/۱۰ در IMDb و ۳۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی اوانز، موسیقی لیام هاولت (از گروه پرادیجی) و ارجاعات نوستالژیک به بازی‌های دهه ۸۰ تحسین شدند، اما فیلمنامه غیرمنسجم، فقدان وحشت واقعی و جلوه‌های بصری ضعیف نقد شدند. فیلم با بودجه محدود ساخته شد و در هفته اول در فهرست ۱۰ فیلم برتر نتفلیکس قرار گرفت، اما به سرعت فراموش شد.

خلاصه داستان: فیلم «چا چا ریل اسموث» یک درام-کمدی عاشقانه آمریکایی به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری کوپر رایف است که در سال ۲۰۲۲ در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد و برنده جایزه تماشاگران شد. داستان درباره اندرو (کوپر رایف)، جوان ۲۲ ساله‌ای است که پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه تولین، بدون هدف مشخص به خانه خانوادگی‌اش در نیوجرسی بازمی‌گردد. او در یک رستوران فست‌فود کار می‌کند و برای پیوستن به دوست‌دخترش مایا (آمارا پدرسو ساکل) که برای برنامه فولبرایت به بارسلونا رفته، پول جمع می‌کند. اندرو در یک مراسم بار میتزوا که برادر کوچک‌ترش دیوید (ایوان آسانته) در آن حضور دارد، استعدادش در به‌راه‌انداختن مهمانی را کشف می‌کند و به‌عنوان «شروع‌کننده مهمانی» برای مراسم‌های بار و بات میتزوا استخدام می‌شود. او در یکی از این مراسم‌ها با دومینو (داکوتا جانسون)، مادری ۳۲ ساله، و دختر اوتیستیک‌اش لولا (ونسا برگهارت) آشنا می‌شود و دوستی‌ای غیرمنتظره شکل می‌گیرد. دومینو که نامزد جوزف (رائول کاستیو)، وکیلی که اغلب در شیکاگو است، می‌باشد، با اندرو رابطه‌ای پیچیده و احساسی برقرار می‌کند. داستان با صحنه‌هایی مانند رقص‌های پرشور در مهمانی‌ها، گفت‌وگوهای صمیمی درباره افسردگی، و دفاع اندرو از لولا در برابر قلدری، به موضوعات بلوغ، عشق غیرمتعارف و پذیرش خود می‌پردازد. با این حال، به دلیل لحن گاه ناهماهنگ، گفت‌وگوهای گاهی کلیشه‌ای و پایان‌بندی شتاب‌زده، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۷.۳/۱۰ در IMDb و ۸۵٪ در Rotten Tomatoes). بازی رایف و جانسون، فیلم‌برداری کریستینا دانلپ و موسیقی استه هیم تحسین شدند، اما شخصیت‌های فرعی مانند مادر اندرو (لسلی مان) و ناپدری‌اش گرگ (برد گرت) به دلیل عدم پرداخت کافی نقد شدند. فیلم در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ در سینماهای محدود و Apple TV+ منتشر شد و ۱۵ میلیون دلار برای حقوق توزیع توسط اپل خریداری شد.

خلاصه داستان: فیلم «بهتر از همیشه نیت» یک کمدی-موزیکال خانوادگی آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی تیم فدرل، بر اساس رمان او در سال ۲۰۱۳، است که داستان بلوغ نیت فاستر (روبی وود)، پسری ۱۳ ساله از پیتسبورگ را روایت می‌کند که آرزوی ستاره شدن در برادوی دارد. نیت که در اجراهای مدرسه‌ای حتی نقش‌های اصلی را به دست نمی‌آورد و به ایفای نقش یک درخت در نمایش «ابراهام لینکلن» بسنده می‌کند، با بهترین دوستش لیبی (آریا بروکس) نقشه‌ای جسورانه می‌کشد تا بدون اطلاع والدینش (نوربرت لئو باتز و میشل فدرر) به نیویورک سفر کند و در تست بازیگری «لیللو و استیچ: موزیکال» شرکت کند. در نیویورک، او به‌طور اتفاقی با خاله‌اش هیدی (لیزا کودرو)، بازیگری که با مادر نیت قهر است، ملاقات می‌کند. هیدی به نیت کمک می‌کند تا در تست بازیگری شرکت کند، اما نیت هنگام خواندن دیالوگ‌های تمام شخصیت‌ها به جای استیچ، مورد تمسخر قرار می‌گیرد. با تشویق برادر بزرگ‌ترش آنتونی (جاشوا باست) و لیبی، نیت آهنگ «هیچ‌کس جا نمی‌ماند» را اجرا می‌کند و توجه کارگردان را جلب می‌کند. داستان با صحنه‌هایی مانند رقص خیالی نیت در میدان تایمز، آوازخوانی در موزه تاریخ طبیعی، و گفت‌وگوهای طنزآمیز با هیدی، به موضوعات خودباوری، پذیرش تفاوت‌ها و دنبال کردن رویاها می‌پردازد. نیت در نهایت نقش را به دست می‌آورد و هیدی با خواهرش آشتی می‌کند. با این حال، به دلیل داستان ساده‌انگارانه دیزنی‌وار، فقدان عمق در شخصیت‌های فرعی و موسیقی فراموش‌شدنی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۴/۱۰ در IMDb و ۸۳٪ در Rotten Tomatoes). بازی وود و کودرو، کارگردانی فدرل و پیام مثبت تحسین شدند، اما روایت قابل‌پیش‌بینی و عدم پرداخت صریح به موضوعات هویتی نقد شدند. فیلم در ۱ آوریل ۲۰۲۲ در دیزنی+ منتشر شد و در مراسم امی کودکان و خانواده ۲۰۲۲ هشت نامزدی کسب کرد.

خلاصه داستان: فیلم «بلفاست» یک درام نیمه‌اتوبیوگرافیک به کارگردانی و نویسندگی کنت برانا است که در اواخر دهه ۱۹۶۰ در بلفاست، ایرلند شمالی، در طول درگیری‌های فرقه‌ای معروف به «مشکلات» رخ می‌دهد. داستان از نگاه بادی (جود هیل)، پسری ۹ ساله از یک خانواده پروتستان طبقه کارگر، روایت می‌شود که با والدینش، ما (کترین بالف) و پا (جیمی دورنان)، برادر بزرگ‌ترش ویل (لوئیس مک‌اسکی)، و پدربزرگ و مادربزرگش (کیارن هایندز و جودی دنچ) زندگی می‌کند. بادی در محله‌ای مختلط با دوستان کاتولیک و پروتستان بزرگ می‌شود، اما با شروع خشونت‌ها در ۱۵ اوت ۱۹۶۹، که در آن اوباش پروتستان به خانه‌های کاتولیک‌ها حمله می‌کنند، زندگی آرام او به‌هم می‌ریزد. خانواده بادی با مشکلات مالی، تهدیدهای گروه‌های شبه‌نظامی، و تصمیم‌گیری درباره مهاجرت به انگلستان یا استرالیا مواجه می‌شوند. داستان با صحنه‌هایی مانند بازی‌های خیابانی بادی، تماشای فیلم‌های وسترن در سینما، و گفت‌وگوهای عاطفی با پدربزرگ درباره عشق و زندگی، به موضوعات خانواده، از دست دادن معصومیت و تأثیر درگیری‌های اجتماعی می‌پردازد. فیلم در پایان با ادای احترام به بلفاست و نسل‌های گذشته به اوج می‌رسد. با این حال، به دلیل لحن گاهی بیش‌ازحد نوستالژیک و روایت یک‌جانبه، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۷.۳/۱۰ در IMDb و ۸۶٪ در Rotten Tomatoes). بازی‌های هیل، بالف، هایندز و دنچ، فیلم‌برداری سیاه‌وسفید هریس زامبارلوکوس، و موسیقی ون موریسون تحسین شدند، اما داستان خطی و فقدان عمق سیاسی نقد شدند. فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی شد و در جشنواره تورنتو ۲۰۲۱ جایزه انتخاب مردم را کسب کرد.