خلاصه داستان: فیلم «خداحافظ» یک کمدی-درام خانوادگی هندی به کارگردانی و نویسندگی ویkas Bahl و تولید شده توسط Good Co، Balaji Motion Pictures و Saraswati Entertainment است که در ۷ اکتبر ۲۰۲۲ اکران شد. داستان حول خانواده بهالا میچرخد و درباره تارا بهالا (راشمیکا ماندانا)، وکیلی جوان در بمبئی است که پس از پیروزی در اولین پروندهاش، مشغول جشن با دوستانش است و تماسهای مادرش گایاتری (نینا گوپتا) را نادیده میگیرد. صبح روز بعد، تارا متوجه میشود مادرش به دلیل حمله قلبی فوت کرده است. او به زادگاهش چندیگار بازمیگردد تا به پدرش هریش (آمیتاب باچان) ملحق شود، که با غم از دست دادن همسرش دستوپنجه نرم میکند. سه برادر دیگر خانواده، کاران (پاویل گولاتی)، انگاد (پسرخوانده)، و ناکول، که در نقاط مختلف جهان پراکندهاند، نیز برای مراسم خاکسپاری میآیند، اما ناکول غیرقابلدسترس است. تارا و هریش، که به دلیل دیدگاههای متفاوت (مدرن در برابر سنتی) و رابطه بینمذهبی تارا با مدسار (شیوین نارنگ)، با هم اختلاف دارند، بر سر مراسم خاکسپاری مشاجره میکنند. داستان با صحنههایی مانند گفتوگوی هریش با خاکستر گایاتری، طنز پاندیت با بازی سونیل گروور (که لپتاپ به دست مراسم را اجرا میکند)، و دیالوگ تأثیرگذار «همه باید به راست بپیچند»، به موضوعات غم، پذیرش و پیوندهای خانوادگی میپردازد. با این حال، به دلیل نیمه اول کند، طنز اجباری، و پایان غیرواقعی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۷/۱۰ در IMDb و ۴۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی باچان، گروور و گوپتا، موسیقی آمیت ترivedی (بهویژه آهنگ «ماهاکال»)، و لحظات عاطفی تحسین شدند، اما فیلمنامه کمعمق، بازی ضعیف ماندانا، و لحن موعظهگونه نقد شدند. این فیلم آخرین نقش آرون بالی بود که در روز اکران درگذشت
خلاصه داستان: فیلم «خدا به همراهت» (عنوان اصلی: Yolun Açık Olsun) یک درام-اکشن ترکی به کارگردانی مهمت آدا اوزتکین و بر اساس رمانی از هاکان اورنسل است که در ۲۳ می ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. داستان درباره کاپیتان سابق ارتش، صالح (انگین آکیورک)، است که با پای مصنوعی و ترومای روانی ناشی از یک فاجعه جنگی، به دالیان سفر میکند تا مانع ازدواج معشوقه دوستش، الیف (اویکو ناز آلتای)، با مرد دیگری شود. صالح همراه با ستوان دوم و دوستش، کریم (تولگا ساریتاش)، که شخصیتی طنزآمیز و وفادار دارد، سفری جادهای پر از فلشبکهای دردناک به گذشته جنگیاش را آغاز میکند. داستان با صحنههایی مانند دزدیدن پول و اسلحه توسط صالح، توقف در رستوران و تماشای اخبار، و لحظات احساسی با دویگو (بلفو بنیان)، به موضوعات ترومای جنگ، دوستی، وفاداری و تلاش برای رهایی از گذشته میپردازد. صالح که با PTSD دستوپنجه نرم میکند، در طول سفر با محرکهایی مانند بازی کودکانه لیلی یا صدای موتورسیکلت، به یاد جنگ میافتد. با این حال، به دلیل فلشبکهای غیرمنظم، ریتم کند اولیه، و پایانبندی احساسی بیشازحد، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۵/۱۰ در IMDb و ۸۰٪ در Rotten Tomatoes با میانگین ۶.۴/۱۰). بازی آکیورک و ساریتاش، موسیقی تویگار ایشیکلی (مانند آهنگ Hatiralar)، و فیلمبرداری تحسین شدند، اما داستان گیجکننده، فقدان اطلاعات اولیه درباره وضعیت روانی صالح، و دیالوگهای گاهی کلیشهای نقد شدند. فیلم با بودجه محدود ساخته شد و بهعنوان اثری تکاندهنده درباره پیامدهای جنگ شناخته میشود، اما برخی آن را بیشازحد دستکاریکننده احساسات دانستند.
خلاصه داستان: فیلم «مخلوقات خدا» یک درام روانشناختی به کارگردانی سلا دیویس و آنا رز هولمر و نویسندگی شین کرولی است که در جشنواره کن ۲۰۲۲ نمایش داده شد. داستان در یک روستای ماهیگیری دورافتاده در ایرلند رخ میدهد و درباره آیلین اوهارا (امیلی واتسون)، مادری است که در کارخانه فرآوری غذاهای دریایی کار میکند. پس از غرق شدن یک ماهیگیر جوان، پسر آیلین، برایان (پل مسکال)، پس از سالها زندگی در استرالیا بهطور غیرمنتظره به خانه بازمیگردد. بازگشت او شادی آیلین را برمیانگیزد، اما وقتی سارا (ایسلینگ فرانسیوسی)، دوستدختر سابق برایان، او را متهم به تجاوز میکند، آیلین با دروغی برای تأمین مدرک بیگناهی برایان، خانواده و جامعه را از هم میپاشد. داستان با صحنههایی مانند برداشت صدف در ساحل طوفانی، گفتوگوهای پرتنش در میخانه محلی، و رویارویی آیلین با سارا در پایان فیلم، به موضوعات عشق مادرانه، وجدان اخلاقی، و تبعات دروغ میپردازد. با این حال، به دلیل داستان آشنا، ریتم کند، و فقدان عمق در انگیزههای شخصیتها، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۰/۱۰ در IMDb و ۹۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی واتسون، فیلمبرداری چایس اروین، و فضای گوتیک روستایی تحسین شدند، اما فیلمنامه نازک و فقدان وضوح روانشناختی نقد شدند.
خلاصه داستان: فیلم «پیاز شیشهای: معمای چاقوکشی» یک کمدی-جنایی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی رایان جانسون است که دنبالهای مستقل بر فیلم «چاقوکشی» (۲۰۱۹) محسوب میشود و در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۲ در سینماهای محدود و در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. داستان درباره کارآگاه بنویت بلانک (دانیل کریگ) است که به جزیره خصوصی مایلز برون (ادوارد نورتون)، میلیاردر فناوری و بنیانگذار شرکت آلفا، در یونان دعوت میشود. مایلز دوستان قدیمیاش، از جمله کلر (کاترین هان)، سیاستمدار در حال مبارزه انتخاباتی، لاینل (لسلی اودوم جونیور)، دانشمند آلفا، بردی (کیت هادسون)، مدل سابق و اینفلوئنسر، دوک (دیو باتیستا)، استример طرفدار حقوق مردان، و پگ (جسیکا هنویک) و ویسکی (مدلین کلاین)، دستیار و دوستدختر آنها، را برای یک بازی معمای قتل دعوت کرده است. اما حضور آندرومدا «اندی» برند (جانل مونه)، شریک سابق مایلز که از شرکت اخراج شده، و بلانک که دعوتنامهای مرموز دریافت کرده، نقشه را بههم میریزد. وقتی دوک در حین بازی مسموم میشود و جسد دیگری پیدا میشود، بلانک با سرنخهایی مانند نوشیدنیهای دستکاریشده، یک جعبه پازل، و سوخت هیدروژنی جنجالی مایلز به نام Klear، معما را حل میکند. داستان با صحنههایی مانند فلشبکهای اندی، مهمانی پرزرقوبرق در جزیره، و تخریب عمارت شیشهای مایلز، به موضوعات ثروت، خیانت، و انتقام میپردازد. با این حال، به دلیل داستان پیچیدهتر از نسخه قبلی و پایانبندی بیشازحد نمایشی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۷.۳/۱۰ در IMDb و ۹۲٪ در Rotten Tomatoes). بازی مونه و کریگ، طنز جانسون، موسیقی نیتن جانسون، و ارجاعات به بیتلز و «مونالیزا» تحسین شدند، اما داستان شلوغ و شخصیتهای فرعی کمعمق نقد شدند. فیلم با بودجه ۴۰ میلیون دلار، ۱۳.۳ میلیون دلار در اکران محدود فروش داشت و نامزد اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی شد.
خلاصه داستان: فیلم «جیجی و نیت» یک درام خانوادگی آمریکایی به کارگردانی نیک هم و نویسندگی دیوید هاجینز است که بر اساس داستان واقعی سازمانی که میمونهای کاپوچین را بهعنوان حیوانات خدماتی برای افراد معلول آموزش میدهد، ساخته شده و در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط Roadside Attractions اکران شد. داستان درباره نیت گیبسون (چارلی رو)، جوانی ۱۸ ساله است که در تعطیلات خانوادگی چهارم ژوئیه در دریاچهای در کارولینای شمالی، به دلیل مننژیت آمبیک دچار فلج چهاراندام میشود. او که در نشویل، تنسی، با مادرش کلر (مارشا گی هاردن)، پدرش دن (جیم بلوشی)، و خواهر بزرگترش کتی (ژوزفین لنگفورد) زندگی میکند، به افسردگی عمیق فرومیرود و حتی اقدام به خودکشی میکند. کلر با سازمان Cebus تماس میگیرد و میمونی کاپوچین به نام جیجی، که از باغوحشی در کالیفرنیا نجات یافته، بهعنوان حیوان خدماتی به نیت داده میشود. جیجی به نیت در کارهای روزمره مانند استفاده از تلفن، ورق زدن کتاب، و تمرینات توانبخشی کمک میکند و امید را به او بازمیگرداند. اما حضور جیجی در اماکن عمومی، مانند فروشگاه مواد غذایی، باعث اعتراض فعالان حقوق حیوانات (AFAB، اشارهای به PETA) میشود که با ماسکهای میمونی و پرتاب خون مصنوعی به خانه نیت حمله میکنند و پروندهای قضایی علیه او به دلیل نقض قوانین تشکیل میدهند. داستان با صحنههایی مانند شوخیهای مادربزرگ نیت (دیان لد) درباره ودکا، مهمانی کالج که نیت و جیجی در آن مست میشوند، و دادگاه پرتنش، به موضوعات معلولیت، امید و جنجالهای اخلاقی حیوانات خدماتی میپردازد. در پایان، پس از پیدا شدن مقالهای توسط مادربزرگ درباره قانونی بودن میمونهای خدماتی در کارولینای شمالی، خانواده به آنجا نقلمکان میکند و نیت با بورسیه کامل در کالج پذیرفته میشود. با این حال، به دلیل داستان بیشازحد احساسی، زیرنویسهای کلیشهای، و دادگاه کارتونی که به PETA طعنه میزند، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۷/۱۰ در IMDb و ۱۹٪ در Rotten Tomatoes). بازی رو و هاردن، موسیقی پل لئونارد-مورگان، و پیام امیدبخش تحسین شدند، اما داستان شلوغ و پایانبندی پیشبینیپذیر نقد شدند. فیلم با بودجه محدود ۲.۳ میلیون دلار فروش جهانی داشت
خلاصه داستان: فیلم «گاتلوپ: جهنم یک بازی» یک کمدی-ترسناک آمریکایی به کارگردانی آلبرتو بلی و نویسندگی جیم ماهونی است که در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ بهصورت دیجیتالی منتشر شد. داستان درباره چهار دوست قدیمی، پل (جیم ماهونی)، سام (امی رِیوِر-لمپمن)، کلیف (جان باس) و دومینیک (ساروناس جی. جکسون) است که پس از یک دهه جدایی، به دلیل طلاق سخت یکی از آنها، برای شبی نوستالژیک دور هم جمع میشوند. آنها پس از نوشیدن چند نوشیدنی، تصمیم به بازی «گاتلوپ» (به سوئدی به معنای «دویدن در میان موانع») میگیرند، اما به زودی متوجه میشوند این بازی تختهای که همراه با شاتهای الکل است، دارای پیامدهای ماوراءالطبیعه است. بازی آنها را مجبور به گفتن حقیقت یا انجام چالشهای عجیب، مانند رقص جازرسیز یا تعویض بدن، میکند و اگر تا طلوع آفتاب برنده نشوند، برای همیشه در جهنم گرفتار بازی خواهند ماند. داستان با صحنههایی مانند شوخی درباره فیلم «آپوکالیپتو»، لحظات احساسی درباره گذشته دوستان (مانند خیانت پل به سام)، و طنزهای تاریک مانند پاپ آپ شدن در جهنم، به موضوعات دوستی، رویارویی با گذشته و همکاری میپردازد. با این حال، به دلیل بودجه پایین، جلوههای ویژه ضعیف (مانند خون CGI)، فقدان وحشت واقعی، و داستان قابلپیشبینی که شبیه «جومانجی» و «فلتلاینرز» است، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۵.۹/۱۰ در IMDb و ۸۰٪ در Rotten Tomatoes با میانگین ۶.۴/۱۰ از ۱۵ نقد). بازی امی رِیوِر-لمپمن، شیمی گروه بازیگران، و طنز تند تحسین شدند، اما ریتم کند ابتدایی، شخصیتپردازی سطحی، و عدم تعادل بین کمدی و ترس نقد شدند. فیلم با تولید XYZ Films و Tea Shop Productions ساخته شد و پتانسیل تبدیل به فرنچایز را دارد
خلاصه داستان: فیلم «فردی» یک تریلر روانشناختی هندی به کارگردانی شاشانکا گوش و نویسندگی پارویز شیخ است که در ۲ دسامبر ۲۰۲۲ در Disney+ Hotstar منتشر شد. داستان درباره دکتر فردی گینوالا (کارتیک آریان)، دندانپزشک خجالتی و منزوی در بمبئی است که به دلیل ترومای کودکی (قتل مادرش توسط پدرش و خودکشی پدر) با مشکلات عاطفی و اجتماعی دستوپنجه نرم میکند. فردی، که تنها دوستش لاکپشتش هاردی است، در جستجوی همسر ایدهآل است اما به دلیل کمرویی و رفتارهای عجیب، در قرارهای عاشقانهاش بارها رد میشود. در عروسی یکی از اقوام، او کیناز ایرانی (آلایا اف) را میبیند و عاشقش میشود، اما کیناز با رستم (سجاد دلفروز)، شوهر خشن و آزارگرش، ازدواج کرده است. کیناز برای کشیدن دندان عقل به کلینیک فردی میآید و او که متوجه آزارهای رستم میشود، تصمیم به قتل رستم برای نجات کیناز میگیرد. داستان با صحنههایی مانند تعقیب کیناز، قتل رستم با ماشین، و انتقامجوییهای بعدی فردی (مانند تعویض مایع شستوشوی صورت کیناز با مایع ظرفشویی و دستکاری ترمز خودروی ریموند، معشوق جدید کیناز)، به موضوعات عشق، وسواس، انتقام و تروما میپردازد. با این حال، به دلیل منطق ضعیف (چرا فردی به جای طلاق، قتل را انتخاب کرد؟)، نیمه دوم کند و تبدیل شدن به درام انتقامی ساده، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۷.۳/۱۰ در IMDb و ۵۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی آریان، فیلمبرداری ایانانکا بوس و موسیقی پریتم تحسین شدند، اما داستان پراکنده، بازی ضعیف آلایا اف و کلیشههای بالیوودی نقد شدند
خلاصه داستان: فیلم «اف۱: فیلم» یک درام ورزشی آمریکایی به کارگردانی جوزف کوسینسکی است که داستان سانی هیز (برد پیت)، راننده افسانهای فرمول یک دهه ۹۰ را روایت میکند که پس از تصادف شدید در گرندپری اسپانیا در سال ۱۹۹۳، به دلیل جراحات و اعتیاد به قمار، از این ورزش کنار رفت. سی سال بعد، سانی که حالا رانندهای دورهگرد است، توسط دوست و همتیمی سابقش، روبن سروانتس (خاویر باردم)، صاحب تیم خیالی و در حال ورشکستگی APXGP، دعوت میشود تا برای نجات تیم به فرمول یک بازگردد. او در کنار جاشوا پیرس (دامسون ادریس)، راننده جوان و جاهطلب، قرار میگیرد که قصد دارد سبک خودش را به نمایش بگذارد. سانی با گذشتهاش، از جمله روابط شکستخورده و رقابتهای قدیمی، و همچنین با کیت (کری کاندن)، مدیر فنی تیم، و بنینگ (توبیاس منزیس)، عضو هیئتمدیره که قصد فروش تیم را دارد، درگیر میشود. داستان با صحنههایی مانند مسابقات واقعی گرندپری ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، تعقیب و گریزهای پرهیجان، و لحظات عاطفی مانند گفتوگوی سانی با روبن درباره رستگاری، به موضوعات رقابت، بازسازی و دوستی میپردازد. با این حال، به دلیل داستان کلیشهای و تخلفات غیرواقعی در قوانین فرمول یک (مانند نادیده گرفتن پرچم سیاه)، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۷.۹/۱۰ در IMDb و ۸۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی پیت، کارگردانی کوسینسکی، موسیقی هانس زیمر و فیلمبرداری در لوکیشنهای واقعی مانند سیلوراستون تحسین شدند، اما داستان قابلپیشبینی و شخصیتهای فرعی ضعیف نقد شدند
خلاصه داستان: فیلم «ایاو» یک درام جادهای به کارگردانی جرزی اسکولیموسکی، کارگردان کهنهکار لهستانی، است که با الهام از فیلم «بهطور اتفاقی بالتازار» (1966) ساخته رابرت برسون ساخته شده و در جشنواره کن ۲۰۲۲ جایزه هیئت داوران را برد. داستان درباره الاغی خاکستری به نام ایاو (با بازی شش الاغ ساردینیایی: هولا، تاکو، ماریتا، اتوره، روکو و ملا) است که پس از تعطیلی سیرک لهستانیاش به دلیل فشار فعالان حقوق حیوانات، سفری پرفرازونشیب در لهستان و ایتالیا آغاز میکند. ایاو، که با چشمان غمگین و معصومانهاش جهان را میبیند، با آدمهایی خوب و بد مانند کاساندرا (ساندرا درژیمالسکا)، کشیشی جوان (لورنزو زورزولو)، کنتسی (ایزابل هوپر) و یک تیم فوتبال خشن روبهرو میشود. داستان با صحنههایی مانند فرار ایاو از مزرعه، حمله شبانه توسط هواداران فوتبال به دلیل باخت تیمشان، و مشاهده مرگ یک گرگ توسط شکارچیان، به موضوعات ظلم به حیوانات، بیتفاوتی انسانها و جستجوی آزادی میپردازد. با این حال، به دلیل ساختار اپیزودیک پراکنده، فقدان خط داستانی منسجم و لحن گاه بیشازحد تجربی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۷/۱۰ در IMDb و ۹۷٪ در Rotten Tomatoes). فیلمبرداری میشال دیمک، موسیقی پاول میکیتین و کارگردانی جسورانه اسکولیموسکی در ۸۴ سالگی تحسین شدند، اما داستان مبهم و صحنههای خشن (مانند کشتار روباهها) نقد شدند. فیلم نامزد بهترین فیلم بینالمللی اسکار ۲۰۲۳ شد.
خلاصه داستان: فیلم «امیلی جنایتکار» یک تریلر جنایی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی جان پاتن فورد در اولین تجربه کارگردانی بلندش است که در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲ در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد. داستان درباره امیلی بنتو (آبری پلازا)، زنی جوان در لسآنجلس است که با بدهی ۷۰,۰۰۰ دلاری وام دانشجویی و سابقه کیفری جزئی (حمله و رانندگی در حالت مستی) از بازار کار کنار گذاشته شده است. او که بهعنوان پیک غذا در شغلی بیثبات کار میکند، از طریق همکارش خاویر (برناردو بادیو) به یوسف (تئو راسی)، واسطهای کاریزماتیک در یک شبکه کلاهبرداری کارت اعتباری، معرفی میشود. امیلی بهعنوان «خریدار جعلی» با کارتهای اعتباری جعلی کالاهایی مانند تلویزیون و خودرو میخرد، اما پس از درگیری خشونتآمیز با یک فروشنده که کلاهبرداری را کشف میکند، خشمگین میشود و قصد ترک این کار را دارد. با این حال، پس از تحقیر در مصاحبهای برای یک کارآموزی بدون حقوق با مدیری (جینا گرشون) و سرقت در خانهای که سگداری میکند، امیلی به تدریج به جرم عادت میکند و با تیزری که یوسف به او میدهد، از خود دفاع میکند. او با یوسف، که آرزوی خرید املاک دارد، رابطهای عاطفی و کاری شکل میدهد و یاد میگیرد کارتهای جعلی بسازد. وقتی خلیل (جاناتان آویگدوری)، پسرعموی یوسف، مانع پرداخت پول به آنها میشود، امیلی و یوسف نقشهای برای سرقت از او میکشند که به زخمی شدن یوسف و فرار امیلی با پول منجر میشود. امیلی که حالا تحت تعقیب پلیس است، به آمریکای لاتین فرار میکند و شبکه کلاهبرداری خودش را راهاندازی میکند. داستان با صحنههایی مانند فریاد امیلی در مصاحبه («اگر میخواهید به من دستور دهید، من را استخدام کنید!»)، تعقیب و گریز در خیابانهای لسآنجلس، و لحظات عاطفی با دوستش لیز (مگالین اچیکونوکه)، به موضوعات ناامیدی، سرمایهداری مدرن و جرم بهعنوان تنها راه بقا میپردازد. با این حال، به دلیل شخصیتپردازی ضعیف کاراکترهای فرعی، پایانبندی بحثبرانگیز، و لحن گاهی بیشازحد تلخ، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۷/۱۰ در IMDb و ۹۴٪ در Rotten Tomatoes). بازی پلازا، فیلمنامه فورد، و فیلمبرداری جف بیرمن تحسین شدند، اما داستان یکجانبه و فقدان عمق احساسی نقد شدند. فیلم با بودجه ۲ میلیون دلار، ۲.۲ میلیون دلار فروش داشت و در ۱۲ اوت ۲۰۲۲ اکران شد
