🌟 تو این شماره از مجموعه مقالات آخر هفته چه فیلمی ببینیم؟ به‌سراغ بهترین فیلم‌های سال 2024 رفته‌ایم.

🎬 درست است که 2024 سال بدی برای سینما بود، ولی تو میان همه فیلم‌هایی که به نمایش درآمدن، می‌تونیم چندتایی خوب هم پیدا کنیم. ابتدا به‌سراغ انیمیشن «The Wild Robot» (ربات وحشی) می‌ریم، یکی از انیمیشن‌هایی که نامزد اسکار بود ولی به «Flow» جایزه رو باخت. بعد از اون «Hard Truths» (حقایق سخت) رو خواهیم دید. درامی انسانی درباره زندگی‌هایی با مشکلات متعدد. و تو آخر «A Real Pain» (یک درد واقعی) رو می‌بینیم، فیلمی که مثل «The Brutalist» از هلوکاست حرف می‌زنه، ولی شبیه اون نیست و رویه‌ای کمدی و نسبتاً فلسفی داره. با فیتوفیلم همراه باشین.

### انیمیشن ربات وحشی
🎥
– **کارگردان:** کریس سندرز
– **نویسنده:** کریس سندرز
– **سال انتشار:** 2024

🌍 یک ربات بعد از غرق شدن به یه جزیره می‌ره، اونجا جوجه‌ای رو به فرزندخواندگی قبول می‌کنه.

ربات وحشی یکی از جذاب‌ترین انیمیشن‌های سال‌های اخیره. یه اثر خیره‌کننده که حتماً باید تماشاش کنین. از اون دسته آثاری که هم جذب سبک بصری‌ش می‌شین و هم قصه خوب‌اش. ربات وحشی قصه رباتی رو روایت می‌کنه که قبل از رسیدن به دست مشتریان تو دریا غرق می‌شه. اون بعد از اینکه توسط چند سگ آبی روشن می‌شه، به جزیره‌ای که تو اون رسیده پا می‌ذاره. رویایی‌های اولیه این ربات با موجودات جنگل لحظات جذابی رو رقم می‌زنه. سادگی ربات و نحوه برخوردش با اتفاقاتی که تو این جنگل می‌افته، خیلی تماشاییه. نام ربات رز است، اون بعد از یه برخورد تراژیک با یه درخت مجبور می‌شه از جوجه غازی مراقبت کنه.

حالا رز تو این جزیره خانواده‌ای برای خودش داره. اون به‌همراه یه روباره و این جوجه، خونه‌ای می‌سازه تا زمان کوچ غازها فرا برسه. ولی این همه ماجرا نیست، روایت چیزهای زیادی برای مخاطبش داره. رز با همه موجودات جنگل دوست می‌شه و مثل پیامبری همه رو به دور خودش جمع می‌کنه. ربات وحشی روایتی درباره غریزه (رز به اون برنامه‌نویسی می‌گه)، خانواده، هم‌نوعان، دوستی، صلح، محبت و عشقه. رز بعد از اینکه حافظه‌ش رو دستکاری می‌کنن، با اینکه یه رباته، با قلبش دوستانش رو به خاطر می‌آره. ربات وحشی با ایده دستکاری غریزه و رسیدن به صلح و مهربانی، درام جذابی رو برای مخاطب ترتیب داده. این انیمیشن پر از کشمکش‌های دوست‌داشتنی، تعلیق‌های تاثیرگذار و قابل اعتناست. ربات وحشی هم تو معنای نزدیک و دور خودش کار می‌کنه، هم چشم‌اندازهایی استعاری از خودش نشون می‌ده و هم اینکه برای مخاطبی که به‌دنبال سرگرمیه، خودش رو خیلی جذاب نشون می‌ده. ولی مهم‌تر از همه عنصر لحن این اثره، ربات وحشی لحنی نزدیک به انیمه‌های ژاپنی داره، ولی خیلی تو اونا غرق نمی‌شه. این انیمیشن نامزد جایزه بهترین انیمیشن اسکار 2025 بود.

فیلم حقایق سخت
🎥
– **کارگردان:** مایک لی
– **نویسنده:** مایک لی
– **بازیگران:** ماریان ژان بتیست، میشل آستین
– **سال انتشار:** 2024

🌍 پانزی زنی افسرده و مضطربه که با همه دعوا داره، ولی خواهرش همچنان اون رو دوست داره.

حقایق سخت هم یکی دیگه از فیلم‌های خوب سال 2024 هست. درامی کمدی با ایده‌هایی تراژیک و دردناک. این فیلم داستان زنی به‌نام پانزی رو روایت می‌کنه که اخلاق خوبی نداره. اون با همه درگیر می‌شه و نمی‌تونه خودش رو از استرس برهونه. پانزی زندگی شادی نداره، ولی در عوض خواهرش با همه ارتباط خوبی داره و اون رو به داشتن یه زندگی شاد تشویق می‌کنه. حقایق سخت یه درام انسانیه، فیلمی درباره عواطف و روابط انسانی. این فیلم با اینکه دیالوگ‌محوره، ولی مخاطب رو خسته نمی‌کنه و اون رو نمی‌آزرده.

حقایق سخت شخصیت‌هایی داره که همه‌شون شاید برای مخاطب آشنا باشن. حرف‌های اون به گوش‌مون آشناست، مشکلاتشون هم همین‌طور. فیلم با استفاده از یه سری ایده‌های ساده وارد عمق زندگی انسان‌ها می‌شه، اونا رو تبدیل به کشمکش‌هایی می‌کنه که شاید برایمون حل کردن‌اش سخت باشه. فیلمساز ولی تو این میان لحن درستی رو برای اثرش انتخاب کرده. یه لحن کمدی و خوشایند. کاراکترها تو دنیایی پر درد و طنز زندگی می‌کنن و بعضی‌هاشون هم به‌دنبال خلاصی از مشکلاتشون هستن. فیلم رویه‌های روانشناسانه هم داره، ولی ترجیح می‌ده چندان به این بُعد وارد نشه. پانزی به‌خاطر اختلال استرس جهنمی عجیبی برای خودش دست‌وپا کرده، همه رفتارهای اون به‌نوعی نشون‌دهنده یه جور مکانیزم دفاعی‌ست. این کاراکتر به‌خاطر مشکلات درونی‌ش نمی‌تونه زندگی بیرون خودش رو سروسامان بده.

—

### فیلم یک درد واقعی
🎥
– **کارگردان:** جسی آیزنبرگ
– **نویسنده:** جسی آیزنبرگ
– **بازیگران:** جسی آیزنبرگ، کایل کالکین
– **سال انتشار:** 2024

🌍 بنجی و دیو برای ادای احترام به مادربزرگشون به لهستان می‌رن.

فیلم یک درد واقعی یکی از بهترین فیلم‌های سال 2024 بود. یه درام جاده‌ای با ایده‌های سینمای کمدی سیاه. دیو و بنجی برای یادبود مادربزرگشون دوری با یه تور به لهستان می‌رن. اونا از آمریکا رهسپار لهستان می‌شن تا آخرین جایی که دوری تو اون کشور زندگی کرده رو ببینن، مادربزرگشون یکی از بازماندگان هلوکاست بوده. شاید فکر کنین این فیلم هم یکی دیگه از فیلم‌های هلوکاستی شعارمحور این چند ساله. ولی یک درد واقعی روایت عجیبی داره، درواقع فیلمساز تنها از این اتفاق استفاده می‌کنه تا جهان دردناک خودش رو به تصویر بکشه. یک درد واقعی تنها درباره یهودیان نیست، درباره همه انسان‌هایی‌ست که تو این جهان گیر افتادن.

این فیلم تو زیرمتنی از هلوکاست و ظلم نازی‌ها به یهودیان اتفاق می‌افته، ولی همه ماجرا درباره یهودیان نیست. یک درد واقعی به‌دنبال نمایش هویت درده. همه آدم‌های این فیلم تو حال درد کشیدن هستن. هرکدوم از اونا که به این تور اومدن، به نحوی تو حال دست‌وپنجه نرم کردن با شرایط تراژیک و خاص خودشون هستن. ولی تو این میان فیلمساز روی بنجی دقیق می‌شه، اون برونگراست، به ظاهر می‌خنده، ولی چون زندگی پرتلاطمی رو از سر رد کرده، بیش از هر آدم دیگه‌ای دچار تلاطم احساسات می‌شه. آیزنبرگ از مخاطب درباره درد واقعی می‌پرسه. اینکه درد اصلاً چه معنایی داره و چه کسی تو این جهان بیشترین درد رو متحمل شده؟ و اینکه چرا فردی که بیش از همه می‌فهمه و بیش از همه درد رو تجربه کرده، اینقدر تنهاست و رفتارهای ضداجتماعی از خودش بروز می‌ده؟ آیزنبرگ اون رو نمادی از آگاهی تو نظر می‌گیره، کسی که درد بیدارش کرده.