🌟 هالینا رین تو فیلم «Babygirl» می‌خواد امیال جنسی انسان و تقابلش با عشق و خانواده رو کاوش کنه و نیکول کیدمن رو مرکز داستانش گذاشته

🎬 فکر کردین می‌شه شغل خوب، خانواده پویا و امیال جنسی نابهنجار رو باهم داشت؟ «Babygirl» همینو بررسی می‌کنه

✨ هالینا رین، کارگردان و نویسنده، تا چه حد این مضمون رو سینمایی کرده؟ با فیتوفیلم برای نقد فیلم همراه باشین

⭐ رومی متیس (نیکول کیدمن) یه زن موفق تو نیویورکه که ربات‌ها رو مدیریت می‌کنه، عاشق خانواده‌شه ولی شوهرش نمی‌تونه از نظر جنسی راضیش کنه

🎥 فیلم با رومی شروع می‌شه که بعد از رابطه با جیکوب (آنتونیو باندراس)، سراغ ویدیوهای جنسی می‌ره؛ امیالش عادی نیستن

📺 یه روز سگی به رومی حمله می‌کنه، ولی ساموئل (هریس دیکینسون)، کارآموز جدید، نجاتش می‌ده و رابطه‌شون شکل می‌گیره

✨ تو این رابطه، رومی امیالش رو ارضا می‌کنه و از ساموئل حس عشق می‌گیره، ولی این تا کی دوام داره و چطور به خانواده‌ش آسیب نمی‌رسه؟

🌟 راستش، «Babygirl» قصه درست‌حسابی نداره و اونم که داره، منطقی پیش نمی‌ره

🎬 تا نیمه اول، انگار همه‌چیز خیال یه زن پر از امیال نابهنجاره که دنیای موازی خودش رو ساخته

✨ سرعت اتفاقات و تصمیم‌ها با واقعیت جور درنمیاد؛ انتظار داری آخرش بگه همه فانتزی بود

⭐ از نیمه دوم که رابطه رومی و ساموئل جدی می‌شه، درام با موسیقی و تنش میاد، ولی هیجان‌انگیز نمی‌شه

🎥 نه قصه خوب داره، نه درام و نه هیجان؛ شاید بگین همچین مضمونی قصه نمی‌خواد

📺 درسته، ولی باید پیام عمیق داشته باشه که اینجا ساده و ناپخته‌ست، مثل انشای درس اخلاق

🌟 کات‌های سریع قصه رو خراب می‌کنن؛ اگه همیشه سریع بود، شاید هیجان داشت

🎬 ولی وسطش سکانسای طولانی بی‌محتوا میاد که فقط اولیش (ملاقات رومی و ساموئل) به قصه جان می‌ده

✨ بقیه سکانسا بی‌جهت طولانین؛ شاید تو ذهن کارگردان معنی داشت، ولی اجرا ضعیفه

⭐ نه نقد اجتماعیه، نه نقد شخصیتی، نه همذات‌پنداری می‌سازه؛ فقط تکه‌پاره‌های پیام‌دار

🎥 پیامایی مثل «امیال بد عاقبت نداره» یا «همه‌چیزو با شوهرت امتحان کن» که شلخته روایت شدن

🌟 محور فیلم رومی (کیدمن)‌ئه که بعدا ساموئل بهش اضافه می‌شه، ولی کیدمن ستاره اصلیه

🎬 بازی کیدمن درخشان‌ست؛ جذابیت جنسی رو با ظرافت تو داستان نشون می‌ده

✨ هریس دیکینسون (ساموئل) با ظاهر اغواکننده، جفت خوبی برای کیدمنه

⭐ ساموئل می‌تونست خاص باشه، چون فقط دنبال سکس نیست، ولی فیلم ازش خوب استفاده نکرده

🎥 باندراس هم خوبه، ولی سناریو نمی‌ذاره همذات‌پنداری باهاش شکل بگیره

🌟 «Babygirl» جشن پتانسیلای از دست‌رفته‌ست؛ مثلاً با ایزابل (دختر رومی) می‌تونست تقابل نسلا رو نشون بده

🎬 با کارگردانی بهتر و تعمق بیشتر، می‌شد اثری عمیق ساخت که بعد تماشا باهات بمونه

✨ می‌تونست بحثای روان‌شناختی و اجتماعی راه بندازه، ولی روایت بد همه‌چیزو خراب کرد