🌟 فیلم Mufasa: The Lion King به گذشته و ریشههای موفاسا، پدر سیمبا، میپردازه و سعی داره یه داستان متفاوت رو روایت کنه، ولی آیا واقعاً تو این مسیر موفق میشه؟
🌟 خیلی از لایو اکشنهای دیزنی که از انیمیشنهای کلاسیک این شرکت ساخته شدن، دنبالههایی دارن و حالا شیر شاه هم یه پیشدرآمد به اسم موفاسا داره. این فیلم تو دو بازه زمانی مختلف روایت میشه: یه بخش داستانی با حضور کیارا (دختر سیمبا و نالا)، تیمون، پومبا و رافیکی که درباره موفاسا حرف میزنن، و بخش دیگه که بزرگ شدن و به قدرت رسیدن موفاسا رو نشون میده.
🌟 تو این فیلم، موفاسا بهعنوان یه شیر یتیم شروع میکنه و بعد با تاکا، یه شیر با خون سلطنتی، آشنا میشه که این دیدار زندگیش رو برای همیشه عوض میکنه. فیلم میخواد یه روایت متفاوت از شیر شاه اصلی بده و روی کاغذ هم انگار همهچیز فرق داره. موفاسا برخلاف سیمبا، یه شیر یتیم بدون ریشه سلطنتیه که تو دنیای پرخطر دنبال جایگاه خودش میگرده. اما آیا واقعاً با یه اثر کاملاً متفاوت روبهرو هستیم؟
🌟 تو نگاه اول، همهچیز متفاوته و شروع فیلم هم این رو نشون میده. برخلاف نسخه اصلی، موفاسا از یه یتیم بدون پیشینه سلطنتی به پادشاه تبدیل میشه و بیشتر حس یه فیلم تعقیب و گریز رو منتقل میکنه. ولی این تفاوتها کمکم محو میشن و شباهتها پررنگتر میشن. انگار فیلم میخواد مسیر تبدیل موفاسا و اسکار رو تا قبل از داستان اصلی دنبال کنه، ولی تو این کار کم میاره.
🌟 تغییراتی تو گذشته موفاسا و اسکار ایجاد شده، ولی فیلم بهجای اینکه عمیق به شخصیتها و تحولشون بپردازه، فقط یه مرور سطحی رو نشون میده. ما فقط از زبون بقیه شیرها یا خود شخصیتها یه سری ویژگیها رو میشنویم. تاکا فقط یه شیر حیلهگر و ترسوئه که بهخاطر حسادت به اسکار تبدیل میشه، ولی شخصیتش تو داستان شکل نمیگیره. این یه پتانسیل بزرگ بود که حیف شده و شخصیتپردازی قویای نمیبینیم. موفاسا هم همین مشکل رو داره، هرچند وضعیتش یه کم بهتره.
🌟 مشکل موفاسا اینه که اولش یه شخصیت متفاوت به نظر میاد، ولی کمکم شبیه سیمبا میشه و این ناامیدکنندهست. درسته که سیمبا یادآور پدرشه، ولی موفاسا باید یه شخصیت مستقل و خاص باشه و انتظار این تفاوت منطقیه. مشکل اصلی اینه که هیچکدوم از شخصیتهای فیلم اصلی درست شکل نمیگیرن.
🌟 دلیلش اینه که وقتی شخصیتها با چالشهای اخلاقی روبهرو میشن، فیلم سریع ازشون رد میشه و به آخر خط میرسه. این ضربه بزرگی به داستان و شخصیتپردازی زده و یه نقص بزرگ شده. فیلم میتونست موفاسا رو تو موقعیتهای سخت و خط قرمزها به چالش بکشه و به تاکا فرصت بده تا ادعای پادشاهی کنه، ولی بهجاش تاکا رو بارها تحقیر میکنه.
🌟 شرور شدن تاکا بهخاطر شکست خودش نیست، بلکه اطرافیانش شخصیتش رو میسازن، که با اسکار اصلی که میشناسیم فرق داره. اسکار یه شخصیت جاهطلب و حیلهگره، ولی اینجا بیشتر گمگشتست و نمیدونه چی میخواد. تغییر گذشته موفاسا و اسکار برای ساخت یه لایو اکشن جدید بوده، ولی تو عمل جواب نداده و شکست خورده.
🌟 مثلاً فیلم یه گروه شرور جدید از شیرها رو معرفی میکنه که پتانسیل خوبی دارن، ولی تو بیشتر فیلم حضورشون حس نمیشه. این شیرها میتونستن ترس و هیجان رو به بیننده منتقل کنن، ولی درست تو لحظههای کلیدی، صحنه کات میخوره و اثرشون گم میشه. این پتانسیل هم راحت هدر رفته.
🌟 شخصیت کیروس تو ظاهر جذابه و منطق جالبی داره، ولی فیلم بهش عمق نمیده و نمیتونه بیننده رو با خودش همراه کنه. این برای دیزنی ناامیدکنندهست و میتونست بیشتر روی این شرور کار کنه و صحنههای ترسناکتری براش بسازه، ولی اسیر فرمول خانوادگی لایو اکشنها شده و این فرصت از دست رفته.
🌟 مدس میکلسن تو نقش کیروس اجرای خوبی داره و بهترین صداپیشه فیلمه، ولی بهخاطر کم بودن نقشش، این تلاش به چشم نمیاد. دیزنی میتونست ریسک بیشتری بکنه، ولی پایان فیلم قابلپیشبینی و کمی ناامیدکنندهست و انگار نمیخواد از منطقه امنش بیرون بیاد.
🌟 آرون پیر تو نقش موفاسا قابل قبوله، ولی به پای جیمز ارل جونز نمیرسه. مقایسه اجتنابناپذیره و تو نقش تاکا/اسکار هم اجرای قویای نسبت به انیمیشن اصلی نمیبینیم. این تو بخش آهنگها بیشتر به چشم میاد و اجراها ضعیفن.
🌟 بهجز مدس میکلسن که انگار از نقشش لذت برده، بقیه صداپیشهها یه کم بیروحن و این تو کل فیلم معلومه. کیفیت آهنگها هم نسبت به شیر شاه اصلی افت کرده و انگار اضافین و با داستان جور درنمیان.
🌟 بحث انیمیشن یا لایو اکشن بودن فیلم هم جالبه. فیلم اصلی خیلی واقعگرا بود و انتقادهایی گرفت، ولی اینجا طراحی شیرها فانتزیتره و این بحث رو داغتر میکنه. نیمه اول فیلم انیمیشنیتره و نیمه دوم شبیه نسخه اصلیه، که نشون میده خود دیزنی هم مطمئن نیست.
🌟 از نظر گرافیک و جلوههای ویژه، فیلم قویه، ولی نسخه جان فاورو رو به کار بری جنکینز ترجیح میدم. اینکه انیمیشن حسابش کنیم یا لایو اکشن، به نظر بیننده بستگی داره و شاید فرقی هم نکنه.
🌟 Mufasa: The Lion King بهعنوان پیشدرآمد شیر شاه پتانسیل خوبی داره و میتونست یه داستان عمیق از موفاسا، اسکار و کیروس بده، ولی تو شخصیتپردازی و عمق داستان کم میاره و یه اثر سطحی شده که اسیر سیاستهای دیزنیه. با این حال، سرگرمکنندهست و برای خانوادهها مناسبه، ولی بیشتر از این حرفی نداره.